بهترین سن یادگیری زبان خارجی

در این نوشتار بر اساس آخرین پژوهشهای دانشگاهی انجام شده و به استناد مقالات علمی بهترین سن یادگیری زبان خارجی را بررسی کرده‌ایم. بر این اساس والدین و مربیان می‌توانند به این سئوال کلیدی که از چه سنی افراد باید یادگیری زبان خارجی را شروع کنند، پاسخ صحیح، دقیق و معتبر بدهند. مطالعه این مطلب به کلیه والدین، مربیان و علاقمندان به حوزه یادگیری زبانهای خارجی توصیه می‌شود.

مقدمه

بهترین سن برای شروع یادگیری زبان خارجی تحلیلی مبتنی بر تحقیقات علمی است. یادگیری یک زبان خارجی مهارتی ارزشمند است که درهای فرهنگ‌های جدید را را به روی انسان باز می‌کند، توانایی‌های شناختی را افزایش می‌دهد و فرصت‌های شغلی را بهبود می‌بخشد. یکی از سوالات بحث‌برانگیز در تحقیقات فراگیری زبان این است که: بهترین سن برای شروع یادگیری زبان خارجی چه سنی است؟ این نوشتار به بررسی مطالعات علمی و نظرات کارشناسان در مورد سن بهینه برای شروع آموزش زبان خارجی می‌پردازد.

فرضیه دوره بحرانی

فرضیه دوره بحرانی (CPH) بیان می‌کند که یک دوره خاص در توسعه انسانی وجود دارد که در طی آن اکتساب زبان به راحتی صورت می‌گیرد و پس از آن به طور قابل توجهی دشوارتر می‌شود. لننبرگ (Lenneberg,۱۹۶۷) یکی از پیشگامان در این زمینه بود که بیان داشت این دوره بحرانی حدوداً در زمان بلوغ پایان می‌یابد. طبق این فرضیه، کودکانی که قبل از این دوره شروع به یادگیری زبان می‌کنند، احتمالاً به مهارت زبانی در سطح یک فرد بومی‌ دست می‌یابند.

کودکی: سن طلایی

عوامل عصبی:

تحقیقات نشان می‌دهد که کودکان خردسال دارای درجه بالایی از انعطاف‌پذیری عصبی هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد زبان‌ها را به راحتی یاد بگیرند. مطالعات جانسون و نیوپورت (Johnson and Newport,۱۹۸۹) نشان داد کودکانی که قبل از سن ۷ سالگی شروع به یادگیری زبان دوم کردند، دقت گرامری بیشتری نسبت به کسانی که دیرتر شروع کردند، داشتند.

تلفظ و لهجه:

فلیج و همکاران (Flege et al.,۱۹۹۹) دریافتند که کودکان اگر قبل از سن ۶ سالگی شروع به یادگیری زبان کنند توانایی بیشتری برای کسب لهجه بومی خواهند داشت. این ویژگی به توانایی‌های پردازش صوتی در حال رشد در آن‌ها ارتباط دارد که به ایشان اجازه می‌دهد صداهای جدید را بهتر تقلید و تولید کنند.

مزایای شناختی:

بیالیستوک و هاکوتا (Bialystok and Hakuta,۱۹۹۹) در پژوهش خود به مزایای شناختی دو زبانه بودن در اوایل کودکی از جمله بهبود عملکرد اجرایی، مهارت‌های حل مسئله و انعطاف‌پذیری ذهنی. اشاره کرده‌اند.

میانه کودکی تا اوایل نوجوانی

بلوغ شناختی:

در حالی که کودکان کوچکتر ممکن است در تلفظ و یادگیری ضمنی نسبت به سایرین برتری داشته باشند، کودکان بزرگتر و نوجوانان می‌توانند از توانایی‌های شناختی توسعه‌یافته‌تر خود بهره‌مند شوند. اسنو و هوفناگل-هوله (Snow and Hoefnagel-Höhle,۱۹۷۸) دریافتند که زبان‌آموزان بزرگتر می‌توانند در جنبه‌های خاصی از یادگیری زبان، به ویژه آموزش صریح گرامر و واژگان عملکرد بهتری داشته باشند.

انگیزه و زمینه:

طبق مطالعه‌ای که توسط مونیوز Muñoz  در سال ۲۰۰۶ انجام شد، کودکان بزرگتر و نوجوانان، اغلب سطح انگیزه بالاتری داشته و راهبردهای یادگیری در آن وضعیت بهتری دارد که می‌تواند کاهش انعطاف‌پذیری عصبی را جبران کند. این گروه سنی بیشتر احتمال دارد زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی استفاده از زبان را درک کنند که می‌تواند تجربه یادگیری آن‌ها را غنی‌تر کند.

بزرگسالی: نه خیلی دیر

توانایی یادگیری ادامه‌دار:

در حالی که بزرگسالان ممکن است در دستیابی به تلفظ بومی‌مانند با چالش‌های بیشتری مواجه شوند، تحقیقات بردسانگ Birdsong  در سال ۱۹۹۲ نشان می‌دهد که بزرگسالان می‌توانند به سطوح بالایی از مهارت، به ویژه در بخش واژگان و دستور زبان دست یابند. این مطالعه تأکید می‌کند که بزرگسالان اغلب از راهبردهای یادگیری مؤثرتری استفاده می‌کنند و می‌توانند از زبان اول خود برای تسهیل یادگیری استفاده کنند.

انعطاف‌پذیری عصبی در بزرگسالان:

تحقیقات انجام شده توسط دکیسر (DeKeyser ) در سال ۲۰۰۰ نیز نشان می‌دهد که هرچند انعطاف‌پذیری عصبی با افزایش سن کاهش می‌یابد، اما به طور کامل از بین نمی‌رود. بزرگسالان می‌توانند با تمرین مستمر زبان، تغییرات قابل توجهی در ساختار و عملکرد مغز خود به وجود آورند.

یادگیری بافتی:

بزرگسالان اغلب زبان‌ها را در بافت‌های غوطه‌ور و عملی‌تر انگیزه برای یا زندگی یا کار در یک کشور خارجی یاد می‌گیرند که منجر به دستیابی سریع به مهارت‌های زبان کاربردی در آنها می‌شود.

نتیجه‌گیری

پاسخ به سوال بهترین سن برای شروع یادگیری زبان خارجی، جواب یکسانی برای همه ندارد.

در حالی که دوران کودکی به نظر می‌رسد دوره بهینه برای یادگیری تلفظ بومی‌مانند و یادگیری ضمنی باشد، کودکان بزرگتر، نوجوانان و بزرگسالان نیز می‌توانند زبان خارجی را با موفقیت یاد بگیرند و هر گروه سنی مزایای خاص خود را دارد بنابراین بهترین سن یادگیری زبان خارجی توصیه و اتکای علمی ندارد. عوامل مهم برای فراگیری زبان شامل انگیزه، مواجهه واقعی با زبان و راهبردهای یادگیری مؤثر هستند. بنابراین، یادگیری زبان در همه سنین قابل یادگیری است؛ البته باید رویکردهای متناسب برای بهره‌گیری از نقاط قوت هر گروه سنی را مدنظر قرار داد.