آژانس دفاع سایبری آمریکا؛ معرفی کامل و شیوه فعالیت

آژانس دفاع سایبری آمریکا که با نام رسمی آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت (Cybersecurity and Infrastructure Security Agency یا CISA) شناخته می‌شود، یکی از نهادهای اصلی دولت ایالات متحده در زمینه امنیت سایبری، حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی و کاهش خطرهای دیجیتال و فیزیکی است. این آژانس با همکاری نهادهای دولتی، شرکت‌های خصوصی و دیگر شرکای داخلی و بین‌المللی تلاش می‌کند امنیت و تاب‌آوری زیرساخت‌هایی را تقویت کند که جامعه آمریکا برای ادامه فعالیت‌های روزمره به آن‌ها وابسته است (CISA, n.d.-a، معرفی رسمی CISA).

اهمیت این سازمان فقط به مقابله با حملات اینترنتی محدود نمی‌شود. حفاظت از شبکه‌های ارتباطی، سامانه‌های انرژی، خدمات مالی، مراکز درمانی، تأسیسات آب‌رسانی و دیگر زیرساخت‌های حیاتی نیز در حوزه مأموریت آن قرار دارد. ازاین‌رو، فعالیت CISA ترکیبی از تبادل اطلاعات، ارزیابی ریسک، ارائه راهنمایی‌های تخصصی، همکاری میان بخش‌های دولتی و خصوصی و تقویت آمادگی برای مقابله با بحران‌هاست.

در این مقاله، ابتدا محتوای اصلی معرفی رسمی CISA را توضیح می‌دهیم؛ سپس مأموریت، حوزه‌های فعالیت، شیوه همکاری با سازمان‌ها و اهمیت این نهاد برای شناخت بهتر امنیت سایبری را بررسی می‌کنیم. هدف، ارائه تصویری دقیق و قابل‌فهم برای خوانندگان فارسی‌زبان است، بدون آنکه نقش‌ها و اختیارات CISA بیش از واقعیت گسترده جلوه داده شود.

آژانس دفاع سایبری آمریکا چیست؟

CISA مخفف عبارت Cybersecurity and Infrastructure Security Agency است که می‌توان آن را «آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت» ترجمه کرد. عنوان «آژانس دفاع سایبری آمریکا» نیز در فارسی برای معرفی این سازمان به کار می‌رود، اما ترجمه لفظ‌به‌لفظ نام رسمی آن نیست.

این سازمان به عنوان زیرمجموعه وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا (Department of Homeland Security یا DHS) فعالیت می‌کند. تأسیس CISA بر اساس قانون Cybersecurity and Infrastructure Security Agency Act of ۲۰۱۸ صورت گرفت؛ قانونی که در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ به امضای رئیس‌جمهور وقت آمریکا رسید. این قانون، مأموریت‌های مرتبط با امنیت سایبری و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی را در قالب آژانس CISA سازمان‌دهی کرد (CISA, ۲۰۱۸، اطلاعیه رسمی تأسیس CISA).

CISA در معرفی رسمی خود بر دو نقش اساسی تأکید می‌کند:

• نقش دفاع سایبری ملی: کمک به دفاع در برابر تهدیدهای سایبری و تقویت امنیت سامانه‌های دیجیتال.
• نقش هماهنگ‌کننده ملی امنیت زیرساخت‌های حیاتی: همکاری با نهادهای دولتی و بخش خصوصی برای کاهش خطرها و افزایش تاب‌آوری زیرساخت‌هایی که زندگی روزمره، اقتصاد و امنیت عمومی به آن‌ها وابسته است (CISA, n.d.-a، معرفی رسمی CISA).

این مأموریت در محیطی انجام می‌شود که تهدیدها می‌توانند منشأ دیجیتال، فیزیکی، انسانی، فناورانه یا طبیعی داشته باشند. به همین دلیل، CISA صرفاً بر مقابله با بدافزارها یا نفوذهای اینترنتی تمرکز نمی‌کند؛ بلکه پیامدهای گسترده‌تر تهدیدها برای زیرساخت‌ها و خدمات حیاتی را نیز در نظر می‌گیرد.

مأموریت اصلی CISA چیست؟

مأموریت CISA را می‌توان کمک به شناخت، مدیریت و کاهش خطرهای متوجهِ زیرساخت‌های حیاتی آمریکا دانست. این سازمان با همکاری طیف گسترده‌ای از ذی‌نفعان، از جمله نهادهای فدرال، دولت‌های ایالتی و محلی، بخش خصوصی، دانشگاه‌ها، سازمان‌های غیردولتی و شرکای بین‌المللی فعالیت می‌کند (CISA, n.d.-a، معرفی رسمی CISA).

به اذعان منابع رسمی در پایگاه اطلاع‌رسانی آن، فعالیت‌اش متمرکز بر موارد زیر است:

۱. اشتراک‌گذاری اطلاعات مربوط به تهدیدها

سازمان‌ها برای مقابله با تهدیدهای سایبری و فیزیکی به اطلاعات دقیق و به‌موقع نیاز دارند. CISA اطلاعات مرتبط با تهدیدها، عاملان مخرب و خطرهای متوجهِ زیرساخت‌های حیاتی را در اختیار شرکای خود قرار می‌دهد.

این اطلاعات می‌تواند به سازمان‌ها کمک کند خطرهای مهم را بهتر بشناسند، نشانه‌های احتمالی حمله را بررسی کنند و اقدامات دفاعی متناسب با شرایط خود را در اولویت قرار دهند. CISA همچنین در حوزه امنیت سایبری و ارتباطات، نقش یک مرکز ملی برای تبادل اطلاعات و هماهنگی میان شرکای مرتبط را ایفا می‌کند (CISA, n.d.-b، برگه معرفی CISA).

البته دریافت هشدار امنیتی به این معنا نیست که یک سازمان حتماً هدف حمله قرار گرفته است. هر سازمان باید مشخص کند که آیا تهدید اعلام‌شده به فناوری‌ها، دارایی‌ها و شرایط عملیاتی آن مربوط می‌شود یا خیر.

۲. ارزیابی خطرهای سایبری و فیزیکی

شناخت تهدید به‌تنهایی کافی نیست. سازمان‌ها باید بدانند یک تهدید تا چه اندازه می‌تواند به دارایی‌ها، خدمات و فعالیت‌های آن‌ها آسیب برساند.

CISA خطرهای سایبری و فیزیکی متوجه صاحبان و بهره‌برداران زیرساخت‌های حیاتی را ارزیابی می‌کند و برای تقویت دفاع در برابر این خطرها راهنمایی ارائه می‌دهد. این فعالیت به تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر درباره حفاظت از زیرساخت‌ها و تخصیص منابع کمک می‌کند (CISA, ۲۰۲۴، برگه معرفی CISA ۱۰۱).

ارزیابی ریسک ممکن است موضوعاتی مانند میزان مواجهه یک سامانه با تهدید، اهمیت آن برای ادامه فعالیت، آسیب‌پذیری‌های موجود و پیامدهای احتمالی اختلال را در بَر گیرد. نتیجه این ارزیابی می‌تواند مبنایی برای اولویت‌بندی اقدامات دفاعی باشد.

۳. افزایش ظرفیت دفاعی و تاب‌آوری

CISA با ذی‌نفعان همکاری می‌کند تا توانایی آن‌ها برای مقاومت در برابر تهدیدهای سایبری و فیزیکی افزایش یابد. این همکاری می‌تواند شامل ارائه کمک فنی، ابزارها، آموزش، تمرین‌های آمادگی و افزایش آگاهی درباره خطرها و روش‌های کاهشِ آن‌ها باشد (CISA, n.d.-b، برگه معرفی CISA).

تاب‌آوری به این معناست که سازمان تنها برای جلوگیری از حادثه آماده نباشد، بلکه بتواند در صورت بروز اختلال، خدمات ضروری خود را تا حد امکان حفظ کند و پس از حادثه به فعالیت بازگردد.

برای مثال، یک مرکز درمانی باید علاوه بر حفاظت از اطلاعات بیماران، برای ادامه ارائه خدمات در صورت اختلال شبکه یا از دسترس خارج‌شدن بخشی از سامانه‌های دیجیتال نیز برنامه داشته باشد.

۴. هماهنگی پاسخ به حوادث

وقوع یک حادثه سایبری ممکن است هم‌زمان چند سازمان، بخش اقتصادی یا خدمت عمومی را درگیر کند. در چنین شرایطی، تبادل اطلاعات و هماهنگی میان نهادهای مسئول اهمیت زیادی دارد.

CISA در حوزه پاسخ به حوادث سایبری و برخی رویدادهای امنیت ملی، با سازمان‌های دولتی و خصوصی و دیگر شرکای مرتبط، همکاری و هماهنگی می‌کند. این فعالیت به شناخت بهتر پیامدهای حادثه و مدیریت ریسک‌های جاری و نوظهور کمک می‌کند (CISA, n.d.-b، برگه معرفی CISA).

بااین‌حال، نقش CISA به معنای آن نیست که این آژانس مسئول مستقیم تمام حوادث سایبری یا مدیر همه سامانه‌های آسیب‌دیده در آمریکا است بلکه نوع دخالت هر نهاد به ماهیت حادثه، مسئولیت قانونی و شرایط عملیاتی بستگی دارد.

۵. کمک به تصمیم‌گیری در شرایط بحرانی

در شرایط بحرانی، تصمیم‌گیرندگان باید بدانند کدام دارایی‌ها و خدمات، اهمیت بیشتری دارند و اختلال در هرکدام چه پیامدهایی به دنبال خواهد داشت.

CISA از تحلیل، مدل‌سازی، طراحی فرایندها و ابزارهای مختلف برای ارزیابی تهدیدهای سایبری و فیزیکی و بررسی پیامدهای احتمالی آن‌ها استفاده می‌کند. این اطلاعات می‌تواند به اولویت‌بندی حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی و پشتیبانی از تصمیم‌گیری در شرایط اضطراری کمک کند (CISA, n.d.-b، برگه معرفی CISA).

CISA با چه سازمان‌ها و گروه‌هایی همکاری می‌کند؟

امنیت زیرساخت‌های حیاتی، مسئولیت یک نهاد واحد نیست. زیرساخت‌ها ممکن است در مالکیت شرکت‌های خصوصی، نهادهای دولتی یا مجموعه‌ای از بهره‌برداران مختلف باشند. بنابراین، حفاظت مؤثر از آن‌ها به همکاری میان سازمان‌ها نیاز دارد.

در معرفی رسمی CISA، گروه‌های زیر از جمله ذی‌نفعان و شرکای این آژانس معرفی شده‌اند:

• نهادهای اجرایی دولت فدرال آمریکا؛
• دولت‌های ایالتی، محلی، قبیله‌ای و سرزمینی؛
• شرکت‌ها و سازمان‌های بخش خصوصی؛
• نهادهای مسئول مدیریت ریسک در بخش‌های زیرساختی؛
• سازمان‌های غیردولتی و غیرانتفاعی؛
• عموم مردم آمریکا؛
• دانشگاه‌ها و مراکز علمی؛
• شرکای بین‌المللی (CISA, n.d.-a، معرفی رسمی CISA).

این گستردگی شرکا نشان می‌دهد که امنیت زیرساخت‌ها تنها با ابزارهای فنی یا اقدامات یک سازمان محقق نمی‌شود. اشتراک‌گذاری اطلاعات، هماهنگی، آموزش و شناخت مشترک خطرها نیز اهمیت دارند.

برخی از مخاطبان آژانس دفاع سایبری آمریکا

صنعت

CISA با بخش دولتی و خصوصی شریک می‌شود تا ریسک را بهتر درک و مدیریت کند.

جامعهٔ دینی

CISA به سازمان‌های دینی کمک می‌کند زیرساخت فیزیکی و سایبری خود را ایمن کنند.

دولت

CISA با سایر آژانس‌های دولتی شریک می‌شود تا به آن‌ها در مدیریت ریسک سایبری‌شان کمک کند.

ایالتی، محلی، قبیله‌ای و سرزمینی

CISA با دولت‌های ایالتی، محلی، قبیله‌ای و سرزمینی در سراسر کشور شریک می‌شود، زیرا عوامل تهدید سایبری به مرزهای جغرافیایی محدود نمی‌شوند.

مؤسسات آموزشی

CISA با مؤسسات آموزشی شریک می‌شود تا مدارس ما را برای دانش‌آموزان، کارکنان و والدین ایمن‌تر کند.

افراد و خانواده‌ها

CISA اطلاعاتی دربارهٔ بهترین شیوه‌های امنیت سایبری، تشخیص اطلاعات نادرست، ایمن‌سازی جوامع از آسیب فیزیکی و موارد دیگر ارائه می‌دهد.

کسب‌وکارهای کوچک و متوسط

کسب‌وکارهای کوچک اطلاعات ارزشمندی دارند که مجرمان سایبری به دنبال آن هستند و اغلب منابع کمتری را به امنیت سایبری اختصاص می‌دهند.

جوامع محلی

CISA کارشناسانی در سراسر کشور دارد تا از مالکان و اپراتورهای زیرساخت حیاتی و شرکای ایالتی، محلی، قبیله‌ای و سرزمینی در محل خودشان پشتیبانی کنند.

مدیران ارشد

CISA با مدیران ارشد و هیئت‌مدیره‌ها کار می‌کند تا اطمینان حاصل شود که امنیت سایبری یک اولویت کسب‌وکار است.

جوامع پرخطر

CISA متعهد به پیشبرد امنیت دیجیتال سازمان‌های جامعهٔ مدنی و سایر جوامع پرخطر است.

زیرساخت‌های حیاتی چه هستند و چرا حفاظت از آن‌ها اهمیت دارد؟

زیرساخت‌های حیاتی به دارایی‌ها، سامانه‌ها و شبکه‌هایی گفته می‌شود که کارکرد آن‌ها برای جامعه ضروری است و اختلال در آن‌ها می‌تواند پیامدهای جدی برای امنیت ملی، اقتصاد، سلامت عمومی یا ایمنی مردم داشته باشد.

CISA در چارچوب اداری آمریکا، ۱۶ بخش زیرساخت حیاتی را معرفی کرده است. این بخش‌ها مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته را تشکیل می‌دهند و اختلال در یکی از آن‌ها ممکن است بر بخش‌های دیگر نیز اثر بگذارد (CISA, n.d.-c، امنیت و تاب‌آوری زیرساخت‌های حیاتی).

این ۱۶ بخش عبارت‌اند از:

۱. مواد شیمیایی؛
۲. تأسیسات تجاری؛
۳. ارتباطات؛
۴. تولیدات حیاتی؛
۵. سدها؛
۶. پایگاه صنعتی دفاعی؛
۷. خدمات اضطراری؛
۸. انرژی؛
۹. خدمات مالی؛
۱۰. غذا و کشاورزی؛
۱۱. تأسیسات دولتی؛
۱۲. خدمات درمانی و سلامت عمومی؛
۱۳. فناوری اطلاعات؛
۱۴. راکتورهای هسته‌ای، مواد و پسماندهای هسته‌ای؛
۱۵. سامانه‌های حمل‌ونقل؛
۱۶. آب و فاضلاب.

این دسته‌بندی نشان می‌دهد که امنیت زیرساخت‌های حیاتی فقط به اینترنت و مراکز داده محدود نیست. شبکه برق، سامانه‌های کنترل صنعتی، تأسیسات آب‌رسانی، خدمات درمانی و شبکه‌های ارتباطی نیز ممکن است در معرض خطرهای سایبری یا فیزیکی قرار گیرند.

از آنجا که این زیرساخت‌ها به یکدیگر وابسته‌اند، اختلال در یک بخش، می‌تواند زنجیره‌ای از پیامدها را ایجاد کند. برای نمونه، قطع برق، ممکن است بر ارتباطات، خدمات درمانی و فعالیت مراکز داده اثر بگذارد. به همین ترتیب، اختلال در شبکه‌های ارتباطی می‌تواند ارائه خدمات مالی یا هماهنگی عملیات اضطراری را دشوار کند.

CISA چگونه به سازمان‌ها کمک می‌کند؟

CISA برای پشتیبانی از سازمان‌ها و بهره‌برداران زیرساخت‌های حیاتی از مجموعه‌ای از خدمات، راهنماها و ابزارها استفاده می‌کند. این خدمات با توجه به نوع خطر، نیاز سازمان و سطح آمادگی آن می‌توانند متفاوت باشند.

ارائه راهنماها و منابع تخصصی

انتشار هشدارها، توصیه‌های فنی و راهنماهای امنیتی به سازمان‌ها کمک می‌کند تهدیدها را بهتر بشناسند و برای کاهش ریسک اقدام کنند. این منابع می‌توانند در شناسایی ضعف‌ها، انتخاب اقدامات اصلاحی و افزایش آگاهی کارکنان مفید باشند.

کمک فنی و ارزیابی امنیت

CISA برخی خدمات ارزیابی و کمک فنی را برای صاحبان و بهره‌برداران زیرساخت‌های حیاتی فراهم می‌کند. هدف این خدمات، کمک به شناخت اهمیت دارایی‌ها، بررسی وضعیت امنیت و شناسایی منابعی است که می‌توانند به بهبود حفاظت و تاب‌آوری کمک کنند (CISA, n.d.-c، خدمات امنیت و تاب‌آوری زیرساخت‌های حیاتی).

آموزش و تمرین‌های آمادگی

آمادگی مؤثر به داشتن دستورالعمل محدود نمی‌شود. سازمان‌ها باید بتوانند در شرایط واقعی یا شبیه‌سازی‌شده، برنامه‌های خود را آزمایش کنند و نقاط ضعف را شناسایی کنند.

CISA با ارائه منابع آموزشی، ابزارها و پشتیبانی از تمرین‌ها به سازمان‌ها کمک می‌کند برنامه‌های امنیتی و پاسخ به حادثه خود را ارزیابی کنند (CISA, n.d.-b، برگه معرفی CISA).

همکاری در حوزه ارتباطات اضطراری

ارتباطات قابل اتکا در شرایط اضطراری برای هماهنگی نهادهای مسئول و ارائه خدمات ضروری اهمیت دارد. CISA در زمینه تقویت ارتباطات اضطراری و قابلیت همکاری میان سامانه‌های ارتباطی نهادهای مختلف نیز فعالیت دارد (CISA, n.d.-b، برگه معرفی CISA).

شیوه فعالیت CISA در عمل

برای درک بهتر فعالیت‌های این آژانس، می‌توان از یک الگوی توضیحی استفاده کرد. این الگو به معنای آن نیست که CISA در تمام موارد از فرایندی ثابت و یکسان پیروی می‌کند؛ بلکه نشان می‌دهد اطلاعات، ارزیابی ریسک، اقدامات دفاعی و آمادگی چگونه می‌توانند در کنار هم قرار گیرند.

گام اول: شناخت تهدیدها. اطلاعات مربوط به تهدیدهای سایبری و فیزیکی گردآوری و با سازمان‌های مرتبط به اشتراک گذاشته می‌شود.

گام دوم: ارزیابی خطر. مشخص می‌شود کدام زیرساخت‌ها یا سامانه‌ها ممکن است در معرض تهدید قرار داشته باشند و اختلال در آن‌ها چه پیامدهایی ایجاد می‌کند.

گام سوم: اولویت‌بندی اقدامات. سازمان‌ها با توجه به شدت خطر، اهمیت دارایی‌ها و شواهد موجود، اقدامات ضروری را در اولویت قرار می‌دهند.

گام چهارم: تقویت دفاع و آمادگی. اقدامات فنی و مدیریتی، آموزش، تمرین و راهکارهای کاهش خطر اجرا می‌شوند.

گام پنجم: هماهنگی در زمان حادثه. در صورت وقوع حادثه، تبادل اطلاعات و همکاری میان نهادهای مسئول می‌تواند به مدیریت پیامدها کمک کند.

گام ششم: بازیابی و بهبود. پس از حادثه، سازمان‌ها در راستای بازگرداندن خدمات، شناسایی ضعف‌ها و کاهش احتمال تکرار اختلال اقدامات لازم را انجام می‌دهند.

این الگو با رویکرد گسترده CISA در زمینه تبادل اطلاعات، ارزیابی ریسک، افزایش ظرفیت دفاعی و تقویت تاب‌آوری هم‌راستاست (CISA, ۲۰۲۴، برگه معرفی CISA ۱۰۱).

چرا امنیت سایبری به همکاریِ بخش دولتی و خصوصی نیاز دارد؟

بخش مهمی از زیرساخت‌های حیاتی آمریکا در اختیار شرکت‌ها و بهره‌برداران غیردولتی قرار دارد. ازاین‌رو، دولت به‌تنهایی نمی‌تواند همه سامانه‌ها را اداره یا تمام خطرهای موجود را مستقیماً کنترل کند.

CISA تلاش می‌کند از طریق همکاری و تبادل اطلاعات، به سازمان‌های دولتی و خصوصی در اتخاذ تصمیم‌های آگاهانه درباره مدیریت ریسک کمک کند. این همکاری می‌تواند به شناسایی بهتر تهدیدها، بهبود آمادگی و استفاده مؤثرتر از منابع موجود منجر شود (CISA, n.d.-b، برگه معرفی CISA).

این مدلِ همکاری یک نکته مهم دارد: ارائه راهنما با اجرای مستقیم اقدام امنیتی یکسان نیست. ممکن است CISA اطلاعات یا توصیه‌ای درباره یک تهدید منتشر کند، اما اجرای اصلاحات در بسیاری از موارد بر عهده سازمانِ مالک یا بهره‌بردارِ سامانه باقی می‌ماند.

آیا مأموریت CISA فقط به امنیت سایبری محدود می‌شود؟

خیر. نام و مأموریت CISA به‌طور هم‌زمان به امنیت سایبری و امنیت زیرساخت اشاره دارد. این سازمان، تهدیدهای دیجیتال را در کنار خطرهای فیزیکی و پیامدهای آن‌ها برای زیرساخت‌های حیاتی در نظر می‌گیرد.

بر اساس منابع رسمی، فعالیت‌های CISA حوزه‌هایی مانند امنیت سایبری، امنیت زیرساخت‌ها، آمادگی در برابر تهدیدها و ارتباطات اضطراری را در بر می‌گیرد. این حوزه‌ها در بسیاری از موارد به یکدیگر وابسته‌اند؛ برای مثال، اختلال در سامانه‌های ارتباطی ممکن است توان پاسخ‌گویی به یک حادثه فیزیکی را نیز کاهش دهد (CISA, n.d.-b، برگه معرفی CISA).

بنابراین، شناخت CISA مستلزم نگاهی گسترده‌تر از مقابله با حملات اینترنتی است. این سازمان در چارچوب مأموریت خود به کاهش ریسک و افزایش تاب‌آوری مجموعه‌ای از زیرساخت‌هایِ به‌هم‌پیوسته کمک می‌کند.

آیا توصیه‌های CISA برای سازمان‌های ایرانی هم مفید است؟

بسیاری از اصول فنی و مدیریتی مطرح‌شده در منابع CISA، از جمله شناسایی دارایی‌ها، ارزیابی ریسک، به‌روزرسانی سامانه‌ها، آموزش کارکنان و برنامه‌ریزی برای بازیابی، می‌توانند برای سازمان‌ها و کسب‌وکارهای کشورهای دیگر نیز مفید باشند.

بااین‌حال، باید میان استفاده از راهنماهای عمومی امنیت سایبری و الزام قانونی به اجرای دستورالعمل‌های دولت آمریکا تفاوت قائل شد. دستورالعمل‌های قانونی CISA ممکن است دامنه شمول مشخصی داشته باشند و الزاماً برای سازمان‌های خارج از آمریکا کاربرد حقوقی مستقیم ندارند.

برای سازمان‌های ایرانی و دیگر مجموعه‌های فارسی‌زبان، استفاده از این منابع بهتر است با توجه به قوانین محلی، نوع فعالیت، حساسیت داده‌ها، معماری فناوری و سطح ریسک سازمان انجام شود. همچنین، اجرای توصیه‌های امنیتی باید با توان فنی و عملیاتی مجموعه تناسب داشته باشد.

جمع‌بندی

آژانس دفاع سایبری آمریکا یا CISA، با نام رسمی آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت، نهادی در ساختار وزارت امنیت داخلی ایالات متحده است که مأموریت آن به شناخت، مدیریت و کاهش خطرهای متوجه زیرساخت‌های حیاتی مربوط می‌شود.

این آژانس از طریق تبادل اطلاعات تهدید، ارزیابی خطرهای سایبری و فیزیکی، ارائه کمک فنی، آموزش، تقویت آمادگی، هماهنگی پاسخ به حوادث و پشتیبانی از تاب‌آوری زیرساخت‌ها فعالیت می‌کند. همکاری با نهادهای دولتی، شرکت‌های خصوصی، دانشگاه‌ها و شرکای دیگر نیز بخش مهمی از شیوه کار آن است.

نکته کلیدی این است که امنیت زیرساخت‌های حیاتی تنها با خرید ابزارهای امنیتی یا جلوگیری از نفوذ محقق نمی‌شود. شناخت تهدیدها، ارزیابی پیامدهای احتمالی، همکاری میان سازمان‌ها و توانایی حفظ یا بازیابی خدمات ضروری نیز اهمیت دارند.

برای خوانندگان فارسی‌زبان، آشنایی با CISA می‌تواند شناخت روشن‌تری از یکی از الگوهای سازمان‌دهی امنیت سایبری و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی فراهم کند؛ به‌ویژه اگر منابع رسمی آن با توجه به شرایط حقوقی، فنی و عملیاتی هر سازمان مطالعه و استفاده شوند.

منابع

Cybersecurity and Infrastructure Security Agency. (2018, November 20). Cybersecurity and Infrastructure Security Agency. https://www.cisa.gov/news-events/alerts/2018/11/19/cybersecurity-and-infrastructure-security-agency

Cybersecurity and Infrastructure Security Agency. (n.d.-a). About CISA. Retrieved October 23, 2026, from https://www.cisa.gov/about

Cybersecurity and Infrastructure Security Agency. (n.d.-b). Cybersecurity and Infrastructure Security Agency: Factsheet. https://www.cisa.gov/sites/default/files/publications/CISA-Factsheet_14%20April_508C.pdf

Cybersecurity and Infrastructure Security Agency. (n.d.-c). Critical infrastructure security and resilience. https://www.cisa.gov/topics/critical-infrastructure-security-and-resilience

Cybersecurity and Infrastructure Security Agency. (2024). Cybersecurity and Infrastructure Security Agency 101. https://www.cisa.gov/sites/default/files/2024-09/CISA101_POSTCARD_WEB.pdf