کتاب سفرنامه برادران امیدوار
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۰۴/۲۸
آخرین بروزرسانی: ۱۴۰۵/۰۴/۲۸
🔄 آخرین بروزرسانی: ۲۸ تیر ۱۴۰۵
کتاب سفرنامه برادران امیدوار روایت شگفتانگیز سفر دو برادر ایرانی است که با شور کشف جهان، از مسیرهای ناشناخته عبور کردند و با فرهنگها، انسانها و سرزمینهای گوناگون روبهرو شدند. این کتاب فقط خاطراتی از سفر و ماجراجویی نیست؛ بلکه تصویری زنده از جهان در دورهای است که سفر به دورافتادهترین نقاط زمین هنوز دشوار و پرخطر بود. سفرنامه برادران امیدوار خواننده را با خود به گوشههایی از جهان میبرد که کمتر دیده شدهاند و نشان میدهد چگونه کنجکاوی، جسارت و میل به شناخت انسان و جهان میتواند یک سفر را به تجربهای ماندگار و الهامبخش تبدیل کند.
آنچه خواهید خواند!
شناسنامه کتاب سفرنامه برادران امیدوار
نویسنده: برادران امیدوار
انتشارات: جمهوری
قطع: وزیری
تعداد صفحه: 780
خرید با تخفیف این اثر از فروشگاه ایران کتاب!
آشنایی با برادران امیدوار
عیسی امیدوار و عبدالله امیدوار دو برادر جهانگرد، پژوهشگر و مستندساز ایرانی بودند که نامشان با یکی از مهمترین سفرهای اکتشافی تاریخ معاصر ایران گره خورده است. عیسی امیدوار در ۲ دی ۱۳۰۸ در طالقان به دنیا آمد و عبدالله امیدوار، برادر کوچکتر او، در سال ۱۳۱۰ متولد شد. این دو برادر از نخستین جهانگردان معاصر ایرانی به شمار میروند و از سالهای جوانی، علاقهای جدی به سفر، شناخت جهان و آشنایی با فرهنگها و جوامع گوناگون داشتند. آنها در دورهای تصمیم گرفتند سفر را نه صرفاً برای تفریح، بلکه بهعنوان راهی برای شناخت انسان و جهان دنبال کنند؛ تصمیمی که در دهه ۱۳۳۰، با توجه به دشواری سفرهای طولانی و امکانات محدود آن زمان، به جسارت و پشتکار فراوان نیاز داشت (خبرگزاری میراث آریا، ۱۴۰۱؛ دیدهبان ایران، ۱۴۰۵).
سفر بزرگ برادران امیدوار در سال ۱۳۳۳ هجری شمسی، برابر با ۱۹۵۴ میلادی آغاز شد و حدود ده سال ادامه یافت. آنها در هفت سال نخست با دو موتورسیکلت ماچلس ۵۰۰ سیسی سفر کردند و سپس سه سال پایانی سفر را با خودرویی که شرکت سیتروئن در اختیارشان گذاشته بود، ادامه دادند. مسیر آنها از بخشهایی از آسیا، اروپا، آفریقا، آمریکا و استرالیا گذشت و آنها حتی به مناطق قطبی نیز سفر کردند. برادران امیدوار در طول این سفرها به عکاسی، فیلمبرداری و ثبت مشاهدات خود درباره فرهنگ، آدابورسوم و زندگی مردم مناطق مختلف پرداختند. حاصل این سفرها مجموعهای ارزشمند از عکسها، فیلمها، اشیا و نوشتهها بود که بعدها در قالب آثاری مانند سفرنامه برادران امیدوار به مخاطبان عرضه شد (خبرگزاری میراث آریا، ۱۴۰۱؛ ایسنا، ۱۴۰۱).
سفر بزرگ برادران امیدوار در سال ۱۳۳۳ هجری شمسی، برابر با ۱۹۵۴ میلادی آغاز شد و حدود ده سال ادامه یافت.
پس از پایان سفرها، مسیر زندگی دو برادر تا حدی از یکدیگر جدا شد. عبدالله امیدوار در شیلی اقامت کرد و در زمینه فیلمسازی و مستندسازی فعالیت داشت و سرانجام در ۲۳ تیر ۱۴۰۱ در شیلی درگذشت. عیسی امیدوار پس از بازگشت به ایران، به فعالیتهای فرهنگی و معرفی دستاوردهای سفرهایشان ادامه داد و موزه برادران امیدوار در مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد، بخشی از عکسها، فیلمها و اشیای گردآوریشده در این سفرها را به نمایش گذاشت. عیسی امیدوار نیز در ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ در ۹۷سالگی درگذشت. شعار مشهور این دو جهانگرد، «همه متفاوت، همه خویشاوند»، نگاه انسانی آنها به جهان را بهخوبی بیان میکند؛ نگاهی که سفر را فرصتی برای شناخت تفاوتهای فرهنگی و در عین حال کشف پیوندهای مشترک میان انسانها میدانست (ایسنا، ۱۴۰۱؛).
خلاصه سفرنامه امیدوار
سفرنامه برادران امیدوار روایت سفر طولانی و پرماجرای عیسی و عبدالله امیدوار است؛ دو برادر ایرانی که در سال ۱۳۳۳ سفر خود را با هدف شناخت جهان، فرهنگهای گوناگون و شیوه زندگی مردم در نقاط مختلف آغاز کردند. آنها در دورهای به سفر پرداختند که امکانات ارتباطی و حملونقل به گستردگی امروز نبود و رسیدن به بسیاری از مناطق جهان، کاری دشوار و پرخطر به شمار میرفت. سفرشان با موتورسیکلت آغاز شد و آنها در مسیر خود از سرزمینهای مختلف آسیا، اروپا، آفریقا، آمریکا و اقیانوسیه عبور کردند و با مردم و جوامعی روبهرو شدند که برای بسیاری از ایرانیان آن زمان ناشناخته بودند.
برادران امیدوار در سال ۱۳۳۳ سفر خود را با هدف شناخت جهان، فرهنگهای گوناگون و شیوه زندگی مردم در نقاط مختلف آغاز کردند.
آنچه این سفرنامه را از یک خاطرهنویسی ساده جدا میکند، نگاه جستوجوگر و مستند برادران امیدوار است. آنها در طول سفر، تنها به توصیف شهرها و مناظر اکتفا نکردند؛ بلکه درباره آدابورسوم، باورها، شیوه زندگی، روابط اجتماعی و شرایط مردم در مناطق مختلف جهان نیز مشاهده و ثبت کردند. عکسبرداری، فیلمبرداری و گردآوری اطلاعات و اشیای فرهنگی، بخش مهمی از فعالیت آنها بود. در روایتهای سفرنامه، خواننده با جهانی روبهرو میشود که در آن تفاوتهای فرهنگی بسیار چشمگیر است، اما در عین حال، نیازها، احساسات و دغدغههای مشترک انسانها در نقاط مختلف جهان نیز به چشم میآید.
در نهایت، سفرنامه برادران امیدوار فقط داستان عبور دو جهانگرد ایرانی از سرزمینهای دور نیست؛ بلکه روایت مواجهه انسان با ناشناختهها و تلاشی برای فهم بهتر جهان و انسان است. برادران امیدوار در این سفر، از مرزهای جغرافیایی عبور کردند و تجربهای را ثبت کردند که برای خواننده ایرانی تصویری تازه از جهان معاصر به دست میداد. ارزش این کتاب در ترکیب ماجراجویی، مشاهده، مستندسازی و نگاه انسانی آن است؛ نگاهی که در شعار معروف آنان، «همه متفاوت، همه خویشاوند»، خلاصه میشود و نشان میدهد که تفاوتهای ظاهری و فرهنگی، مانع وجود پیوندهای عمیق انسانی میان مردم جهان نیست.
نقل قولهایی از برادران امیدوار
«ما دو برادر بودیم… دو برادر با قلبی به صلابت پولاد، با روحی پرشور و امیدوار، و با عزمی راسخ و تزلزلناپذیر!»
«آن روز، وقتی نخستین گام را به سوی سرزمینهای دور و ناشناخته برداشتیم، میدانستیم که در راه ما همه چیز هست؛ رنج هست، غم هست، درد هست، عذاب هست، شکنجه هست و حتی مرگ هست.»
«اینها نمیتوانستند روح جوان و شادمانه و مصمم ما را درهم بکوبند؛ زیرا ما پلهای پشت سر خود را ویران کرده بودیم.»
«چشمان خود را از افق طالع فردا، از افقی که میتوانست پس از سالیان دراز ما را به آرزوهای دیرینه خود برساند، برنمیگرفتیم.»
«بگذارید از دردهایم بگویم: یکجا ماندن، بیتابم میکند. یکجا ماندن، در شهر ماندن، دور از آغوش خطر زندگی کردن، کسلم میکند، بیمارم میکند.»
برداشت شخصی من
برداشت شخصی من از سفرنامه برادران امیدوار اینه که این کتاب فقط درباره سفر کردن و دیدن جاهای عجیب و دور از دسترس نیست؛ بیشتر درباره جرئت بیرون اومدن از محدوده امن زندگیه. چیزی که برای من جالبه اینه که این دو برادر، توی دورهای که نه اینترنتی بود، نه گوگلمپ و نه امکانات امروزی سفر، راه افتادن تا جهان رو خودشون ببینن و بشناسن. من فکر میکنم ارزش واقعی کارشون فقط در تعداد کشورهایی که دیدن نیست؛ در اینه که کنجکاوی رو جدی گرفتن و به جای اینکه درباره جهان از دور قضاوت کنن، خودشون رفتن و با آدمها و فرهنگهای مختلف روبهرو شدن. من با نگاه اصلی برادران امیدوار خیلی همدلام: جهان رو باید دید، شناخت و درباره آدمها پیش از شناختنشون قضاوت نکرد.
