دارایی امن (Safe-haven Asset)

دارایی امن به دارایی‌هایی اطلاق می‌شود که در شرایط بحرانی اقتصادی، سیاسی یا اجتماعی، از ارزش آنها کاسته نمی‌شود و همچنان دارای جذابیت سرمایه‌گذاری هستند. این دارایی‌ها به عنوان پناهگاهی برای سرمایه‌گذاران عمل می‌کنند و در مواقع عدم اطمینان بازار، تقاضای بیشتری پیدا می‌کنند. از جمله انواع دارایی امن (Safe-haven Asset) می‌توان به طلا، اوراق قرضه دولتی، ارزهای پایدار و برخی از کالاها اشاره کرد. این دارایی‌ها به دلیل داشتن ویژگی‌هایی نظیر ثبات ارزش، نقدشوندگی بالا و پذیرش جهانی، توجه بسیاری از سرمایه‌گذاران را به خود جلب می‌کنند.

دارایی امن چیست؟

دارایی امن نوعی سرمایه گذاری است که انتظار می رود ارزش آن در زمان آشفتگی بازار حفظ یا افزایش یابد. سرمایه گذاران به دنبال دارایی‌های امن هستند تا در صورت رکود بازار، ارزش پول خود را حفظ کنند.
با این حال، دارایی‌هایی که به عنوان دارایی امن تلقی می شوند، بسته به ماهیت خاص بازار پایین، می توانند متفاوت باشند. بنابراین سرمایه گذاران باید دقت کافی را برای تعیین دارایی امن مناسب برای نیازهای خود انجام دهند.

نکات کلیدی

• سرمایه گذاری های ایمن محافظت در برابر نوسانات بازار را تامین می‌کنند.
• فلزات گرانبها، ارزها و سهام بخش های خاص در گذشته به عنوان دارایی‌های امن شناخته شده‌اند.
• دارایی‌های امن در دوره‌های مختلف نوسانات بازار رفتار متفاوتی دارند؛ بنابراین هیچ رویکرد امن ثابتی به جز تنوع سبد دارایی وجود ندارد.

نمونه هایی از دارایی‌های امن

طلا

سال هاست که طلا به عنوان یک ذخیره دارایی در نظر گرفته شده است. طلا را نمی‌توان به عنوان یک کالای فیزیکی مانند پول چاپ کرد و ارزش آن تحت تأثیر تصمیم‌های مربوط به نرخ بهره که توسط دولت اتخاذ می‌شود، قرار نمی‌گیرد.
از آنجایی که طلا از لحاظ تاریخی ارزش خود را در طول زمان حفظ کرده است، به عنوان نوعی بیمه در برابر رویدادهای اقتصادی نامطلوب عمل می کند. هنگامی که یک رویداد نامطلوب رخ می دهد که برای مدتی به طول می انجامد، سرمایه گذاران ممکن است تصمیم بگیرند وجوه خود را در طلا انباشته کنند ، که ارزش پولشان حفظ شود.
همچنین، زمانی که خطر تورم وجود دارد ، ارزش طلا افزایش می‌یابد زیرا به دلار آمریکا قیمت‌گذاری می‌شود. سایر کالاها مانند نقره، مس، شکر، ذرت و دام، با سهام و اوراق قرضه همبستگی منفی دارند و همچنین می‌توانند به عنوان دارایی امن برای سرمایه گذاران عمل می کند.

اسناد خزانه

اسناد خزانه (T-Bills) اوراق بدهی هستند که با حمایت و اعتبار کامل دولت ایالات متحده پشتیبانی می شوند و از این رو، حتی در شرایط پرآشوب اقتصادی به عنوان دارایی‌های امن در نظر گرفته می‌شوند. اوراق بهادار نیز بدون ریسک در نظر گرفته می‌شوند ، بنابراین، سرمایه‌گذاران تمایل دارند در زمان‌های آشفتگی اقتصادی به سمت این اوراق بروند.

سهام دفاعی (Defensive Stocks)

صرف‌نظر از وضعیت بازار، مصرف‌کنندگان همچنان به خرید مواد غذایی، محصولات بهداشتی و لوازم خانگی می‌روند. بنابراین، شرکت‌هایی که در بخش دفاعی فعالیت می‌کنند معمولاً ارزش‌های خود را در مواقع عدم اطمینان حفظ می‌کنند، زیرا سرمایه‌گذاران تقاضای خود را برای این سهام افزایش می‌دهند. نمونه‌هایی از سهام کالاهای اصلی شامل شرکت‌های آب و برق، مراقبت‌های بهداشتی، بیوتکنولوژی و کالاهای مصرفی است.

پول نقد

مسلماً، پول نقد تنها دارایی امن (Safe-haven Asset) واقعی در دوره‌های رکود بازار در نظر گرفته می‌شود. با این حال، نقدینگی هیچ بازده یا بازدهی واقعی به دنبال ندارد و تحت تاثیر منفی تورم قرار می گیرد.

ارزها

برخی از ارزها به عنوان دارایی‌های امن در نظر گرفته می شوند. در بازارهای بی ثبات، سرمایه گذاران و معامله گران ارز ممکن است به دنبال تبدیل دارایی‌های نقدی به این ارزها باشند تا دارایی خود را حفظ کنند.

فرانک سوئیس:

به عنوان یک ارز امن در نظر گرفته می شود. با توجه به ثبات دولت سوئیس و سیستم مالی آن، فرانک سوئیس معمولاً با فشار صعودی قوی ناشی از افزایش تقاضای خارجی مواجه است. سوئیس دارای صنعت بانکداری بزرگ، امن و باثبات، بازار سرمایه کم نوسان، بیکاری اندک، استاندارد زندگی بالا و ارقام تراز تجاری مثبت است .
استقلال سوئیس از اتحادیه اروپا نیز این کشور را تا حدودی از هرگونه رویداد منفی سیاسی و اقتصادی که در منطقه رخ می‌دهد مصون می‌سازد. اتفاقاً، سوئیس بهشت مالیاتی برای ثروتمندانی است که از ویژگی‌های بانکی با امنیت بالا و ناشناس این کشور برای فرار مالیاتی و مخفی کردن وجوهی که بالقوه به‌طور نامشروع به دست آورده‌اند، استفاده می‌کنند.

ین ژاپن و دلار آمریکا (USD):

این دو ارز نیز دارایی‌های امن محسوب می‌شوند. عدم قطعیت ارز داخلی به دلیل این واقعیت است که این ارز ذخیره جهانی است و ارزش بسیاری از معاملات تجاری بین المللی بر اساس آن صورت می‌گیرد.

ملاحظات خاص

دارایی‌های ذکر شده در بالا تضمینی برای حفظ ارزش خود در دوره های نوسانات بازار ندارند. علاوه بر این، آنچه یک دارایی امن را تشکیل می دهد در طول زمان تغییر می کند. به عنوان مثال، اگر کل یک بخش اقتصادی عملکرد ضعیفی داشته باشد، اما یک شرکت در آن بخش عملکرد خوبی داشته باشد، سهام آن می تواند به عنوان یک دارایی امن در نظر گرفته شود.
سرمایه گذاران باید در هنگام سرمایه گذاری در دارایی‌های امن، دقت لازم را انجام دهند. دارایی‌ای که در شرایط رکود به عنوان دارایی امنی در نظر گرفته می‌شود، ممکن است لزوماً سرمایه‌گذاری خوبی در زمانی که بازارهای سهام در حال افزایش هستند، نباشد.

املاک و مستغلات مانند خانه و صندوق های سرمایه گذاری املاک و مستغلات (REIT) نیز می توانند سرمایه گذاری های امن خوبی باشند.

تاثیر تورم بر دارایی امن

تورم قدرت خرید سرمایه گذاری‌ها، حتی دارایی‌های امن را از بین می برد. نگرانی ویژه افزایش نرخ تورم همزمان با کاهش ارزش سرمایه گذاری است. اگرچه دارایی‌های امن ممکن است به اندازه برخی سرمایه‌گذاری‌های دیگر کاهش نیابد، اما همچنان از قدرت تورم برای کاهش ارزش خود رنج می‌برند.

ارزش دارایی امن

بستگی به این دارد که در یک سرمایه گذاری چه می خواهید. یک دارایی امن، سرمایه گذاری با ریسک کمتر (بازده کمتر) است که می تواند به تنوع بخشیدن به یک سبد کمک کند و تا حدی ریسک بیشتر سرمایه گذاری هایی را که پتانسیل بازدهی بالاتر را ارائه می دهد، جبران کند. داشتن هر دو نوع سرمایه گذاری برای بسیاری از سرمایه گذاران منطقی است.

نتیجه گیری

سرمایه گذاری های امن می تواند یک انتخاب هوشمندانه برای بسیاری از سرمایه گذاران باشد. با این حال، درک این نکته مهم است که در حالی که دارایی امن (Safe-haven Asset) می‌تواند ثبات و حتی افزایش ارزش را در طول رکود بازار ارائه دهند، همچنین می‌توانند بازده کمتری را در دوره‌های قدرت بازار، به دلیل ریسک کمتر، به دنبال داشته باشند.