مقایسه زبان مبتدی و پیشرفته
وبلاگ

مقایسه زبان مبتدی و پیشرفته

اگر برایتان این پرسش پیش آمده است که بین زبان آموز تازه کار و حرفه ای چه تفاوتی وجود دارد، مقایسه زبان مبتدی و پیشرفته جواب شماست. در این مطلب بر اساس چهارچوب استاندارد اتحادیه اروپا این مقایسه را انجام داده‌ایم.


یادگیری زبان انگلیسی یک سفر است که بسیار به مبدأ، اهداف و اراده فرد بستگی دارد. آیا شخصی فقط در حال فهم مبانی است یا به دنبال طلایی شدن و مهارت، هر مرحله از تسلط با چالش‌ها و پاداش‌های خود همراه است. در این مقاله، تفاوت‌های اساسی بین یادگیرندگان انگلیسی مبتدی و پیشرفته را بررسی خواهیم کرد و نیازها، تجربیات و آرزوهای هر یک را روشن خواهیم کرد.

مبدأ و پایه:

یادگیرندگان مبتدی: یادگیرندگان انگلیسی مبتدی معمولاً کمتر یا هیچ تجربه‌ای از زبان ندارند. آن‌ها با واژگان، دستور زبان و تلفظ بنیادی شروع می‌کنند.
یادگیرندگان پیشرفته: یادگیرندگان پیشرفته در حالی که پایه‌ی قوی‌ای در انگلیسی دارند، دایره واژگان گسترده‌تری، مهارت‌های بهتر در فهم و درک، و درک عمیق‌تری از قواعد دستور زبان دارند.

اهداف یادگیری:

یادگیرندگان مبتدی: یادگیرندگان مبتدی بر توسعه مهارت‌های زبانی اساسی برای ارتباط روزمره تمرکز دارند، مانند معرفی خود، پرسیدن مسیر و سفارش غذا.
یادگیرندگان پیشرفته: یادگیرندگان پیشرفته بهبود مهارت‌های زبانی خود برای وظایف ارتباطی پیچیده‌تر هدف می‌دهند، مانند بیان دیدگاه، بحث درباره موضوعات و نوشتن مقالات یا گزارش‌ها.

تسلط بر زبان:

یادگیرندگان مبتدی: یادگیرندگان مبتدی معمولاً در سطوح پایین‌تری از تسلط به زبان فعالیت می‌کنند، از A1 (مبتدی) تا B1 (متوسط)، طبق مقیاس مشترک اروپایی زبان‌ها (CEFR).
یادگیرندگان پیشرفته: یادگیرندگان پیشرفته در سطوح تسلط بالاتری فعالیت می‌کنند، از B2 (بالای متوسط) تا C2 (ماهر) در مقیاس CEFR.

چالش‌ها:

یادگیرندگان مبتدی: یادگیرندگان مبتدی اغلب با قواعد دستور زبان اساسی، تلفظ و حفظ واژگان اساسی دست و پنجه نرم می‌کنند. آن‌ها ممکن است با درک زبان انگلیسی به سرعت طبیعی و بیان خود باطن نیز مشکل داشته باشند.
یادگیرندگان پیشرفته: یادگیرندگان پیشرفته با چالش‌هایی مانند تسلط بر ساختارهای دستور زبان پیچیده، گسترش دایره واژگان و بهبود تلفظ و انطباق صدا روبرو هستند. آن‌ها ممکن است با مشکلاتی مانند درک اشاره‌های فرهنگی نسبت به زبان و عبارات اصطلاحی مواجه شوند.

روش‌های یادگیری:

یادگیرندگان مبتدی: یادگیرندگان مبتدی از درس‌های ساختاری، تمرین مکرر و تجارب زبانی فراوان بهره می‌برند. آن‌ها ممکن است برای تقویت یادگیری خود از کمک‌های بصری، کارت‌های حافظه و تمرین‌های تعاملی استفاده کنند.
یادگیرندگان پیشرفته: یادگیرندگان پیشرفته اغلب در یادگیری خود خودمختارتر هستند و از منابع واقعی مانند مقالات خبری، پادکست‌ها و ادبیات استفاده می‌کنند. آن‌ها ممکن است در برنامه‌های تبادل زبان یا گروه‌های مکالمه شرکت کنند تا مهارت‌های گفتاری و شنیداری خود را تمرین کنند.

انگیزه و پایداری:

یادگیرندگان مبتدی: یادگیرندگان مبتدی معمولاً توسط دلایل عملی مانند سفر، کار یا نیازهای تحصیلی الهام می‌گیرند. حفظ انگیزه می‌تواند چالش‌بر باشد، به خصوص وقتی که پیشرفت کند کند و یا موانعی بوجود بیاید.
یادگیرندگان پیشرفته: یادگیرندگان پیشرفته معمولاً توسط علاقه عمیق‌تری به زبان، غنای فرهنگی یا فرصت‌های پیشرفت شغلی تحریک می‌شوند. آن‌ها اغلب از طریق چالش‌ها و موانع، فرصت‌های رشد و بهبود را می‌بینند.

در نتیجه، هر دو یادگیرنده مبتدی و پیشرفته انگلیسی به سفرهای منحصر به فرد خود برای تسلط به زبان می‌روند، هر کدام با یک مجموعه خاص از چالش‌ها و دستاوردها در طول راه. در حالی که یادگیرندگان مبتدی بر روی ساختن یک پایه قوی و مسلط شدن به مهارت‌های ارتباطی اساسی تمرکز دارند، یادگیرندگان پیشرفته به دنبال تسلط، پیچیدگی و درک فرهنگی هستند. با درک و شناخت تفاوت‌ها بین این دو مرحله از یادگیری، هم آموزگاران و هم یادگیرندگان می‌توانند رویکردها و منابع خود را برای پاسخ‌گویی به نیازها و آرزوهای خاص هر گروه تنظیم کرده و در نهایت موفقیت و رضایت بیشتری را در فرایند یادگیری زبان ایجاد کنند. مقایسه زبان مبتدی و پیشرفته نشان می‌دهد میان این گروه از یادگیرندگان تفاوت بسیار زیادی وجود دارد.

تصویر نویسنده
محمد مومن

کارشناس ارشد علم اطلاعات و دانش شناسی هستم و در گروه آموزش و پژوهش، در تلاش هستیم تا محتوایی مرتبط، معتبر و جدید را برای مخاطبان این مجموعه آماده کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *