در قرآن، خانواده فقط محل زندگی مشترک افراد توانمند نیست؛ بلکه باید پناهگاه کودکان، سالمندان، زنان، یتیمان، افراد ناتوان و اعضای نیازمند حمایت باشد. قرآن بارها بر تأمین مالی، حفظ کرامت، مراقبت و جلوگیری از تضییع حقوق این افراد تأکید می‌کند. حمایت قرآنی صرفاً کمک مالی نیست؛ بلکه حفاظت، تأمین، احترام، مراقبت و جلوگیری از سوءاستفاده را نیز شامل می‌شود.

۱. حمایت از یتیمان
«فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ»
«پس یتیم را میازار و بر او سخت مگیر.»
ضحی: ۹
باید: با یتیمان با محبت، احترام و حمایت رفتار کرد.
نباید: یتیم را تحقیر، طرد یا از حقوقش محروم کرد.
توضیح: قرآن حمایت از یتیم را فقط تأمین مالی نمی‌داند؛ حفظ شخصیت و کرامت او نیز اهمیت اساسی دارد.

۲. حفاظت از اموال یتیمان
«وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَىٰ أَمْوَالِكُمْ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا»
«و اموال آنان را با اموال خود مخورید؛ زیرا این گناهی بزرگ است.»
نساء: ۲
باید: اموال افراد نابالغ و آسیب‌پذیر را با امانت و دقت حفظ کرد.
نباید: از ضعف یا ناآگاهی آنان برای تصرف در اموالشان سوءاستفاده کرد.
توضیح: قرآن سوءاستفاده مالی از یتیم را از گناهان بزرگ می‌داند و برای سرپرست، مسئولیت امانت‌داری قائل است.

۳. حمایت از سالمندان خانواده
«إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا»
«اگر یکی از آن دو یا هر دویشان نزد تو به پیری رسیدند...»
اسراء: ۲۳
باید: در دوران سالمندی، نیازهای جسمی، عاطفی و انسانی والدین را جدی گرفت.
نباید: والدین سالخورده را به دلیل ضعف و نیازمندی طرد یا تحقیر کرد.
توضیح: قرآن مسئولیت فرزند نسبت به والدین را به‌طور ویژه در دوران پیری مورد تأکید قرار می‌دهد.

۴. تأمین نیازهای مادی خانواده
«وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ»
«و بر عهده پدرِ فرزند است که خوراک و پوشاک آنان را به شایستگی تأمین کند.»
بقره: ۲۳۳
باید: نیازهای اساسی اعضای وابسته خانواده را به اندازه متعارف تأمین کرد.
نباید: اعضای ناتوان خانواده را بدون تأمین نیازهای ضروری رها کرد.
توضیح: این آیه در زمینه دوران شیردهی است، اما اصل مسئولیت تأمین معاش خانواده را به‌روشنی نشان می‌دهد.

۵. رعایت حقوق زنان در شرایط آسیب‌پذیر
«وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ»
«و با آنان به شایستگی و نیکی رفتار کنید.»
نساء: ۱۹
باید: با زنان خانواده، به‌ویژه در شرایط ضعف و وابستگی، با احترام و رفتار شایسته برخورد کرد.
نباید: وابستگی اقتصادی یا خانوادگی زن را وسیله سلطه، تحقیر یا آزار قرار داد.
توضیح: «معروف» یک معیار دائمی برای معاشرت خانوادگی است و رفتار با همسر را از خشونت و تحقیر دور می‌کند.

۶. حمایت از افراد ناتوان
«لَّيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ»
«بر نابینا و لنگ و بیمار گناهی نیست.»
نور: ۶۱
باید: شرایط جسمی و محدودیت‌های افراد ناتوان را در تعاملات خانوادگی و اجتماعی در نظر گرفت.
نباید: افراد دارای ناتوانی جسمی یا بیماری را به دلیل وضعیتشان تحقیر یا طرد کرد.
توضیح: این آیه در زمینه‌ای خاص درباره خوردن و حضور در خانه‌هاست، اما نشان‌دهنده رویکرد قرآن به رفع حرج و توجه به وضعیت افراد دارای ناتوانی است.

۷. تأمین نیازهای کودکان
«وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ»
«و فرزندانتان را از ترس تنگدستی نکشید.»
اسراء: ۳۱
باید: نیازهای اساسی و حق حیات کودکان را مستقل از وضعیت اقتصادی خانواده محترم شمرد.
نباید: فقر و نگرانی اقتصادی را بهانه‌ای برای آسیب‌رساندن به فرزندان قرار داد.
توضیح: موضوع مستقیم آیه، کشتن فرزندان است؛ پیام آن درباره حمایت خانوادگی این است که فقر نباید به تعرض به حیات و کرامت کودک منجر شود.

۸. جلوگیری از تضییع حقوق افراد ضعیف
«وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»
«و به مال یتیم نزدیک نشوید مگر به بهترین شیوه.»
اسراء: ۳۴
باید: در مدیریت دارایی افراد آسیب‌پذیر، مصلحت و منافع آنان را معیار قرار داد.
نباید: از اموال افراد تحت سرپرستی برای منافع شخصی استفاده کرد.
توضیح: قرآن حتی «نزدیک شدن» به مال یتیم را نیز مشروط به بهترین شیوه می‌کند؛ این نشان‌دهنده سطح بالای حساسیت قرآن نسبت به سوءاستفاده از افراد بی‌دفاع است.

۹. رعایت کرامت اعضای ضعیف خانواده
«لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ»
«نباید گروهی گروه دیگر را مسخره کنند.»
حجرات: ۱۱
باید: با اعضای ضعیف، بیمار، سالخورده یا وابسته خانواده با احترام و کرامت رفتار کرد.
نباید: ناتوانی، بیماری، فقر یا ضعف کسی را وسیله تمسخر و تحقیر قرار داد.
توضیح: کرامت انسانی در قرآن وابسته به قدرت جسمی، ثروت یا استقلال فرد نیست؛ بنابراین اعضای آسیب‌پذیر خانواده نیز باید از احترام کامل برخوردار باشند.

۱۰. اولویت دادن به حمایت از نزدیکان نیازمند
«وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ»
«و مال خود را با وجود دوست داشتنش، به خویشاوندان و یتیمان و نیازمندان بخشید.»
بقره: ۱۷۷
باید: در حمایت مالی، خویشاوندان نیازمند و افراد آسیب‌پذیر خانواده را فراموش نکرد.
نباید: در حالی که نزدیکان نیازمند هستند، تمام منابع را صرف امور غیرضروری و تجملی کرد.
توضیح: قرآن در توصیف «نیکی» از انفاق به خویشاوندان، یتیمان و نیازمندان یاد می‌کند؛ بنابراین حمایت از افراد آسیب‌پذیر خانواده بخشی از اخلاق مالی و خانوادگی مؤمن است.