قرآن غریزه جنسی را بخشی طبیعی از آفرینش انسان می‌داند و آن را برای تشکیل خانواده، تداوم نسل و ایجاد پیوند میان زن و مرد در چارچوب مشروع به رسمیت می‌شناسد. در عین حال، برای نگاه، پوشش، عفاف، ازدواج، روابط جنسی، حریم خصوصی و کنترل شهوت حدودی تعیین می‌کند. بنابراین در منطق قرآن، مسئله حذف یا سرکوب غریزه نیست؛ بلکه شناخت، تنظیم و هدایت آن در مسیر مسئولانه و اخلاقی است.

۱. پذیرش غریزه در چارچوب آفرینش
«وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا»
«و از نشانه‌های او این است که برای شما از خودتان همسرانی آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید.»
روم: ۲۱
باید: غریزه جنسی را بخشی از نظام طبیعی آفرینش و در پیوند با ازدواج، محبت و آرامش انسانی دانست.
نباید: غریزه جنسی را ذاتاً ناپاک یا چیزی دانست که باید به‌طور کامل سرکوب شود.
توضیح: قرآن رابطه زناشویی را در چارچوب زوجیت، «سکونت»، مودت و رحمت قرار می‌دهد؛ بنابراین تنظیم غریزه به معنای نفی آن نیست.

۲. تنظیم نگاه
«قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ»
«به مردان مؤمن بگو دیدگان خود را فروگیرند و دامان خود را حفظ کنند.»
نور: ۳۰
باید: نگاه را در موقعیت‌های تحریک‌آمیز و روابط اجتماعی مدیریت کرد.
نباید: آگاهانه نگاه شهوت‌آلود را دنبال کرد و آن را وسیله تحریک غریزه قرار داد.
توضیح: قرآن «غضّ بصر» را در کنار حفظ عفت جنسی قرار می‌دهد؛ یعنی مدیریت محرک‌های دیداری بخشی از خودکنترلی جنسی است.

۳. عفاف و پاکدامنی
«وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ»
«و آنان که دامان خود را حفظ می‌کنند.»
مؤمنون: ۵
باید: رفتار جنسی را در محدوده مشروع و اخلاقی حفظ کرد.
نباید: هر خواسته جنسی را بدون توجه به تعهد، مسئولیت و حدود اخلاقی دنبال کرد.
توضیح: حفظ عفت جنسی در قرآن از ویژگی‌های مؤمنان شمرده شده است و نشان می‌دهد که غریزه نیازمند مدیریت و ضابطه است.

۴. هدایت غریزه در مسیر ازدواج
«وَأَنكِحُوا الْأَيَامَىٰ مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ»
«و افراد بی‌همسر خود و شایستگان از بندگان و کنیزان خود را همسر دهید.»
نور: ۳۲
باید: برای تأمین مشروع نیاز جنسی و تشکیل خانواده، ازدواج را به‌عنوان مسیر اصلی سامان‌دهی این غریزه جدی گرفت.
نباید: نیاز جنسی را به روابط بی‌ضابطه و خارج از چارچوب خانواده واگذار کرد.
توضیح: قرآن جامعه را نیز در فراهم کردن زمینه ازدواج مسئول می‌داند؛ بنابراین مسئله جنسی صرفاً یک مسئله فردی نیست و ابعاد اجتماعی نیز دارد.

۵. حفظ حریم خصوصی جنسی
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ وَالَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنكُمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ»
«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، کسانی که در اختیار شما هستند و نیز کودکانی از شما که به بلوغ نرسیده‌اند، باید در سه زمان از شما اجازه بگیرند.»
نور: ۵۸
باید: برای خلوت و حریم خصوصی اعضای خانواده حرمت قائل شد.
نباید: بدون اجازه وارد فضای خصوصی دیگران، به‌ویژه در زمان‌های مربوط به روابط زناشویی، شد.
توضیح: قرآن حتی برای ورود کودکان و اعضای خانواده به فضای خصوصی، قواعد مشخصی مقرر می‌کند. این آیه یکی از مبانی مهم حریم خصوصی جنسی و خانوادگی است.

۶. رعایت پوشش و حریم اجتماعی
«وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا»
«و زینت خود را آشکار نکنند مگر آنچه به‌طور طبیعی آشکار است.»
نور: ۳۱
باید: در روابط اجتماعی، حدود پوشش و حریم جنسی مقرر در قرآن را رعایت کرد.
نباید: با نمایش عامدانه و تحریک‌آمیز بدن یا زینت، حریم عفاف اجتماعی را نادیده گرفت.
توضیح: این آیه در ادامه دستورهای مربوط به کنترل نگاه و حفظ عفاف آمده و بخشی از نظام قرآنی تنظیم روابط جنسی در فضای عمومی است.

۷. دوری از زنا
«وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَىٰ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا»
«و به زنا نزدیک نشوید؛ زیرا کاری بسیار زشت و راهی بد است.»
اسراء: ۳۲
باید: از رفتارها و زمینه‌هایی که انسان را به رابطه جنسی نامشروع نزدیک می‌کنند، پیشگیری کرد.
نباید: تنها خودِ عمل زنا را ممنوع دانست و زمینه‌ها و مقدمات نزدیک‌شدن به آن را نادیده گرفت.
توضیح: تعبیر بسیار مهم قرآن «لا تقربوا» است، نه فقط «زنا نکنید». این بیان نشان می‌دهد که پیشگیری از مسیر منتهی به رفتار نیز اهمیت دارد.

۸. تنظیم رابطه جنسی در ازدواج
«نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ»
«زنان شما کشتزار شما هستند؛ پس به کشتزار خود هرگونه که خواستید درآیید.»
بقره: ۲۲۳
باید: رابطه جنسی زناشویی را در چارچوب ازدواج و با رعایت حدود الهی سامان داد.
نباید: رابطه جنسی را از تعهد زناشویی و حدودی که قرآن تعیین کرده جدا کرد.
توضیح: آیه در زمینه روابط زناشویی و احکام آن است و آزادی در کیفیت رابطه را در چارچوب مشروعیت ازدواج مطرح می‌کند؛ نباید آن را مجوزی برای هر نوع رابطه جنسی تلقی کرد.

۹. رعایت عفاف در صورت ناتوانی از ازدواج
«وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ»
«و کسانی که امکان ازدواج نمی‌یابند، باید خویشتن‌دار باشند تا خدا آنان را از فضل خود بی‌نیاز کند.»
نور: ۳۳
باید: در صورت ناتوانی از ازدواج، غریزه جنسی را با عفاف و خویشتن‌داری مدیریت کرد.
نباید: نداشتن امکان ازدواج را مجوز روابط جنسی خارج از چارچوب مشروع دانست.
توضیح: قرآن هم‌زمان با توصیه به ازدواج، برای کسانی که فعلاً امکان آن را ندارند نیز راهکار ارائه می‌دهد: استعفاف؛ یعنی حفظ خویشتن و مدیریت غریزه تا فراهم شدن شرایط مناسب.

۱۰. رعایت حقوق و کرامت متقابل در رابطه زناشویی
«وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ»
«و برای آنان، همانند وظایفی که بر عهده آنان است، حقوق شایسته‌ای وجود دارد.»
بقره: ۲۲۸
باید: روابط زناشویی را بر پایه حقوق متقابل، معروف، احترام و مسئولیت تنظیم کرد.
نباید: غریزه جنسی را وسیله سلطه، تحقیر یا نادیده گرفتن حقوق همسر قرار داد.
توضیح: قرآن در کنار احکام جنسی، اصل مهم حقوق متقابل زوجین را مطرح می‌کند. بنابراین تنظیم غریزه جنسی در زندگی مشترک صرفاً مسئله ارضای میل نیست؛ بلکه با کرامت، مسئولیت و حقوق دو طرف پیوند دارد.