تاريخ و ادبيات شفاهي و محلي
سرفصل

تاريخ و ادبيات شفاهي و محلي

عنوان درس: تاريخ و ادبيات شفاهي و محلي

تعداد واحدها: 2

نوع واحد: نظري

پيش نياز: ندارد

هدف:

ايجاد آشنايي در دانشجويان نسبت به اهميت ادبيات شفاهي در كتابخانه‌هاي عمومي و آموزش ارائه خدمات از منابع مربوطه.

سرفصل‌هاي اصلي درس:

ادبيات و جايگاه آن در بين عموم مردم

جايگاه اطلاعاتي ادبيات محلي

اطلاعات شفاهي و رشد آگاهي

منابع اطلاعات شفاهي

منابع اطلاعات ادبيات محلي

مجموعه سازي ادبيات محلي

اشاعه اطلاعات شفاهي

شبكه اجتماعلي

منابع:

كريمي، محمدرضا (1388). ادبيات شفاهي آذربايجان. تهران: تك درخت.

جعفري قنواتي،محمد (1384). ادبيات شفاهي، مادي كه حرمتش را پاس نمي‌داريم. كتاب ماه كودك و نوجوان، ش 92، ص 96.

جعفري، محمد (1385). ادبيات شفاهي: افسانه‌هاي واقع گرا (رئاليستي) و خنده‌آور. پژوهشنامه ادبيات كودك و نوجوان، ش 47، ص 82.

شيخ الاسلامي، گلاويژ (1387). بررسي جلوه‌هاي مهارت‌هاي شفاهي زبان در آثار ادبي فارسي (پايان نامه). استاد راهنما بهمن زندي؛ استاد مشاور نگار داوري اردكاني. تهران: دانشگاه پيام نور، دانشكده ادبيات و علوم انساني، گروه زبانشناسي  زبانهاي خارجي.


اطلاعات اضافي: درس تاريخ و ادبيات شفاهي و محلي از دروسي است كه در مقطع كارشناسي ارشد رشته علم اطلاعات و دانش شناسي در گرايش مطالعات كتابخانه‌هاي عمومي اهميت زيادي براي يكايك ايرانيان دارد. توجه به منابع اطلاعاتي شفاهي و محلي در كشور كهن ايران مي‌تواند آگاهي بخشي به دانشجويان را نسبت به اين منابع فراموش شده اطلاعاتي افزايش دهد.درس نسخه‌هاي خطي و آثار كمياب نيز در اين رشته گنجانده شده است. منابع شفاهي به جهت عدم قابليت ثبت شوندگي معمولاً از سوي افراد جامعه به باد فراموشي سپرده مي‌شوند، هر چند كه اين منابع اهميت بالايي دارند. از سوي ديگر، كشور كهن ايران با سابقه ديرينه خود در عرصه ادب و فرهنگ و همه گيري زبان ديرينه فارسي در اين كشور، از اصلي‌ترين بازيگران كليدي عرصه ادبيات جهان است. وجود ادبيات شفاهي و محلي در قالب نثر و نظم اثباتي بر اين ادعا است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.